Nadat de wekker vanmorgen om 6:00u ging bekroop mijn een milde weerstand om vanmorgen te starten. Toch de angst om in onweer terecht te komen? Toch nog niet voldoende kennis over de route? Ik sprak nl met nederlanders naast mij die ervaren bergbeklimmers zijn. Het weer op zich oké vonden maar wel het zinnetje zeiden waar ik mee aan d haal ging vanmorgen. Met onweer en bliksem wil je niet samen op de berg zijn…

Ik besluit nog een dagje langer te acclimatiseren en tijdens een lekker slow ontbijt met lokaal roggebrood met kaas en natuurlijk een dikke bak koffie pak ik het boekje en de kaarten er nog eens bij en na een grondig beraad ben ik eruit. Morgen vertrek ik toch. We zien het wel. En vandaag ga ik lekker in de auto rondje Picos doen.
De route begint al lekker uitdagend. Beetje bonding met Suby op de bochtige wegen in de bergen. En voor de prachtige uitzichten die direct al beginnen heb ik wel een schoon voorruit nodig want door de lindebomen zit deze vol pikkerige vlekjes. Bij de eerste P stop ik dan ook om met een klein drupje dreft “de vaat de doen”. En dat volstaat! Suby is weer “Picos Bellos”.



Na deze wash-up begint het pas echt. Wat ben ik blij met de schone ruit. Ik heb mijn Shazam-playlist aan en het volume weer lekker hoog. Routeplanner en camera wisselen elkaar met één vingerklik af. Zo kan ik alleen rijdend toch de omgeving beetje vastleggen.
Het is echt breathtaking mooi en ik voel de omgeving binnenkruipen. Ik krijg zin in de hike. Misschien was dit wel wat er nog miste. Het verlangen naar de bergen. Erin willen zijn en lopen met mijn tentje (en de rest) op mijn rug.


In Potes stop ik voor een stadswandeling.






Als beloning bestel ik een koude cola op het terras met uitzicht op de oude Torre del Infantado .




De koude cola groeit uit tot een dag plate en die blijkt weer groter dan mijn maag. Een tip krijgt de ober niet want ondanks mijn niet aflatende vriendelijkheid wordt het ijsje als toetje met hetzelfde chagrijn op tafel gegooid als de rest van het eten. Ik had net als mijn buren een schaaltje ijs verwacht en zeker niet een ijsje op een stokje. Het smaakt echter goed, ik hoef niet te koken en kan nu weer lekker verder rijden met een gevulde maag.




De tocht gaat verder richting via steile wegen binnendoor waarbij ik Suby met respect moet schakelen om haar de weg naar de bergpassen te laten vinden richting Posada de Valdeon waar ik over een paar dagen ook doorheen zal lopen. Suby en ik raken inmiddels aan elkaar gewend en voel inmiddels goed aan hoe ze op de weg ligt. Hoog op de wielen maar door de ronkende boxermotor mooi laag zwaartepunt. Ze stuurt licht door de bochten en we koersen zo mooi bij de bergen omhoog en weer naar beneden.




Vlak voor Valdeon is bij een uitzichtpunt een uitleg over het ontstaan van de sedimentlaag hoog in de bergen met zeedierfossielen uit een tijd van meer dan 300 miljoen jaar geleden in het Carbontijdperk toen dit gebergte nog onder de zeeapiegel lag en in de latere ijstijd de gletsjers het zachte steen hebben geërodeerd. Ik blijf dat fascinerend vinden dat er ooit zoveel water is geweest/ het land zo laag lag. De geokrachten zijn enorm en zoals altijd in de bergen ben ik hierdoor eindeloos gefascineerd. Steenlagen, vouwen in stenen, gletsjer sporen. Ik raak er niet op uitgekeken en dan te bedenken dat het ooit aan dat andere gebergte vast heeft gezeten. De Appalachian mountains waar ik in 2023 heb gelopen.
Ik aanschouw en verwonder me keer op keer weer.
Na Valdeon rijd ik naar het stuwmeer bij Riaño waar in de jaren 80 het dorp onder water is verdwenen en opnieuw is gebouwd. Twee groene eilandjes bomen is al wat rest.






De reis gaat verder via een prachtig route door een nauwe kloof.
De wanden raken elkaar net niet en de weg past er precies doorheen.






Aan het einde van deze zeer bochtige bergweg wordt de weg eindelijk weer wat breder en kan het gas er weer op. De laatste 50 km terug naar de camping staan in geen vergelijk met wat ik vandaag gezien heb. Ik verlang ernaar om morgen te beginnen en de Picos van binnenuit te ontdekken.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.